لیلا اسفندیاری ،بانوی بی مرز کوهستان

نمی دانم نوشته ام را از کجا شروع کنم، نمی دانم چطور می شود چنین انسان پر شهامتی را در قالب واژه ها جای داد.

سخت است سخن گفتن از لیلایی که هم نشین کوهستان و دشت های فراخ بود.

لیلایی که روح اش به لطافت باران ، عزم اش تداعی صلابت کوهستان وسادگی اش به رنگ آسمان بود.

لیلا اسفندیاری،  بانویی که مرزی برای توانایی هایش نمی توان متصور شد و با وجود تمام محرومیت هایی که داشت،  توانست با شایستگی هایش فاتح قله های بلند شجاعت و ایثار باشد.

امروز مورخ ۲۷ بهمن ۱۳۹۴، سالروز تولد لیلا اسفندیاری است، بانویی که عاشق طبیعت و کوه بود و جانش را نیز در همین راه فدا کرد. کسی که سختی های بسیاری را در این مسیر متحمل شد و با این حال که در این جاده پر پیچ و خم کسی همراه اش نبود، توانست افتخارات زیادی را برای کشورش ایران کسب کند.

او اولین نفری است که توانست غار پر ابهت پراو را به طور کامل پیمایش کند وهمچنین سرپرست برنامه اکتشاف غارهای میدان پراو و اکتشاف غار میراث باشد.

 لیلا عنوان اولین و تنهاترین زن ایرانی را در صعود به یخچال دره یخار دماوند یدک می کشد.

از دیگر افتخارات او می توان به صعود دهها مسیر بر دیواره های علم کوه، بیستون، لجور، اخلمد و همچنین یخچالهای سبلان و کسری اشاره کرد. صعود های متعدد به قله دماوند از مسیرهای مختلف ، پیمایش زمستانه خط الراس البرز ،سرپرستی نخستین گروه ایرانی و پیمایش کامل غار نمکدان، طولانی ترین غار نمکی جهان ، واجرای  برنامه های متعدد داخلی و خارجی از دیگر افتخارات اوست.

لیلا در سال ۱۳۸۷ توانست به عنوان سرپرست  نخستین گروه ایرانی ،صعود به دومین قله دشوار جهان، نانگاپاربات به ارتفاع ۸۱۲۶ درهیمالیای پاکستان را به کارنامه وزین ورزشی اش اضافه کند.

او همچنین توانست در سال ۱۳۸۹ تلاشی برای صعود به قله کی ۲،  دشوارترین کوه جهان  داشته باشد و تا ارتفاع  ۷۵۵۰ متری صعود کرد.

لیلا در سال ۱۳۹۰ با وجود تمام محدودیت ها و سختی هایی که در راه کوهنوردی و زندگی شخصی اش داشت توانست به قله گاشربروم ۲ با ارتفاع ۸۰۸۳ متر، صعود کند که درراه بازگشت در اثر سقوط برای همیشه در میان کوه های بلند و سپید هیمالیا آرام گرفت، مکانی که تا همیشه یادآورعظمت و جاودانگی او خواهد بود.

تقدیم به روح پاک و بزرگ لیلا اسفندیاری